
Η ποιότητα της θερμομόνωσης, στεγανοποίησης και διαχείρισης της υγρασίας ενός κτηρίου αποτελούν άρρηκτα συνδεδεμένες παραμέτρους με το επίπεδο θερμικής άνεσης των χρηστών του, οι οποίες δεν μπορούν να αξιολογηθούν αξιόπιστα χωρίς τη συνδυαστική χρήση θερμογραφίας, υγροθερμικών μετρήσεων και υπολογισμού της θερμοπερατότητας των δομικών στοιχείων. Η θερμογραφία παρέχει τη χωρική απεικόνιση της θερμικής συμπεριφοράς του κελύφους, αποκαλύπτοντας ασυνέχειες μόνωσης, θερμογέφυρες και περιοχές αυξημένων απωλειών, ενώ οι μετρήσεις επιφανειακής θερμοκρασίας και υγρασίας υλικών επιτρέπουν την ποσοτική τεκμηρίωση της ενεργειακής και υγροθερμικής τους κατάστασης. Σε συνδυασμό με τις μετρήσεις ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας, σχετικής υγρασίας και ταχύτητας αέρα, καθίσταται δυνατός ο υπολογισμός της θερμοπερατότητας (U-value), η εκτίμηση του κινδύνου συμπύκνωσης υδρατμών και ανάπτυξης μικροοργανισμών (μούχλας), η αξιολόγηση των πραγματικών συνθηκών θερμικής άνεσης και δυσφορίας στους εσωτερικούς χώρους. Η ολοκληρωμένη αυτή προσέγγιση μετατρέπει την έννοια της «ποιότητας μόνωσης» από θεωρητική κατασκευαστική παράμετρο σε μετρήσιμο τεχνικό μέγεθος, άμεσα συνδεδεμένο με την ενεργειακή απόδοση του κελύφους, τη μακροχρόνια υγεία της κατασκευής και την καθημερινή θερμική άνεση των χρηστών.
Στον πυρήνα κάθε έργου, βρίσκεται η τεκμηρίωση. Γιατί…
Ό,τι τεκμηριώνεται, αντέχει και εξελίσσεται!